Joseph-beuys-en-de-coyote-blog-1

I like America and America likes me

Wat we kunnen leren van de kunstenaar Joseph Beuys en de ontmoeting met de vervolgde coyote over rassenongelijkheid en het helen van een verscheurde VS. (dit is een voorpublicatie uit mijn nieuwe boek: Het keerpunt: anders denken, anders openen, anders doen. Creatief denken transformeert de samenleving)


Joseph Beuys en de Coyote in 1974 in New York

In mei 1974 verbleef de kunstenaar Joseph Beuys een week lang met een coyote, een prairiewolf, in dezelfde ruimte in Gallery René Block In New York. Ze waren allebei gekooid aangekomen. Beuys hoofd en lijf werden op JFK-airport ingepakt in vilt en met een ambulance vervoerd naar Gallery Block. Daar trof hij de coyote voor het eerst in zijn leven. Waarom de coyote? De coyote is het inheemse dier van Amerika. Zijn ongetemde, wilde geest en zijn wijsheid werden aangewend door de Indianen en Sjamanen in heling ceremonieën. De coyote is ook een bedreigd dier. Zijn vacht wordt gebruikt voor zogenaamde bontkragen op winterjassen, tassen en accessoires in het westen. Coyotes worden in Canada en de VS met gruwelijke wildklemmen bejaagd voor hun vacht. De Fur Free Alliance, een internationaal verbond van meer dan veertig gerenommeerde dieren – en milieuorganisaties, heeft 667 winter kledingstukken onderzocht waarvan er 453 bont van de coyote bevatte in plaats van het nep bont dat in het kledingstuk was vermeld.

De performance: het onbekende omarmen

De galerie Block in New York, normaal een expositieruimte, was leeggemaakt en bestond uit een grote ruimte met drie ramen. In de hoek linksachter vanuit de toeschouwer lag hooi. Verder lagen er stapels kranten van de Wall Street Journal en dekens. Beuys zelf had een wandelstok, een grijze vilten cape, bruine handschoenen, een zaklamp en een triangel bij zich en beschikte over een opname van een turbinemotor. De toeschouwer kon achter een ijzeren hek toekijken. In de galerie ontstond een verstandhouding tussen de coyote en Beuys. I Like America and America likes Me, begon met spanning en voorzichtigheid. De coyote was aanvankelijk grillig en onzeker en verscheurde een viltdeken van Beuys maar uiteindelijk kalmeerde hij en verzoende hij zich met Beuys doordat de kunstenaar eenvoudig er wilde zijn in al zijn aandacht en bewustzijn om de relatie tussen de twee te helen. Hij wilde het onbekende omarmen. Gedurende de week gingen ze elkaar besnuffelen, begrijpen, aanvoelen. Ze gingen op elkaars plaats slapen en wilden soms ook in elkaars warmte zijn. De coyote verscheurde de kranten, urineerde op het vilt en trok de cape aan stukken. Beuys ging slapen in het hooi.

Heeft deze performance nog relevantie voor vandaag? Oprechte interesse en aandacht moet ook gebruikt worden tussen de black community en de politiemacht die zwarte arrestanten vermoord of doodschiet.

 

Ik lees op kids of dada, een platform waar jonge kunstenaars en actievoerders samenkomen, dat deze performance tussen Beuys en de Coyote aangegrepen wordt voor een krachtig statement van gelijkheid, open communicatie en het omhelzen van het onbekende. De performance die door Beuys I like America and America likes me werd genoemd gaat over genezing van de band tussen mens en vervolgd dier, tussen de wijsheid en geneeskracht van de coyote aangewend door de Indianen en sjamanen en de moderne mens die op zoek is naar zijn authentieke bewustzijn en het leven in verbinding met de kosmos en de natuur.

Het is deze oprechte aandacht en energie van de kunstenaar voor de coyote die de kids aangrijpen om een uitspraak te doen over het huidige politiegeweld in Amerika. Oprechte interesse en aandacht moet ook gebruikt worden tussen de black community en de politiemacht die zwarte arrestanten vermoord of doodschiet.

I can’t breathe, George Floyd

Dit krachtige en diepzinnige beeld van Beuys en de coyote heeft zijn tijd overleefd en zijn uitstraling behouden. In de VS zijn er talloze voorbeelden van onbegrip tussen de Afro-Amerikaanse gemeenschap en de witte politiemacht. In 2014 werd in Missouri een politieagent die een Afro-Amerikaanse tiener met twaalf schoten doodde niet vervolgd. In Baltimore, werd de 25-jarige zwarte Freddie Gray vermoord door witte politieofficieren nadat hij onder valse voorwendselen was gearresteerd en beschuldigd omdat hij een mes zou hebben gedragen. In mei 2020 werd in Minneapolis de Afro Amerikaan George Floyd gedood doordat een witte politieman gedurende acht minuten zijn knie in de nek van Floyd zette terwijl hij op zijn buik lag. Gelijktijdig leunden twee andere agenten met hun knieën op zijn rug. I can’t breathe zei hij en raakte buiten westen en overleed.

De reden voor het rassenconflict en geweld door de politie heeft zijn oorsprong in afwijking en verschil. In plaats van het onbekende te omarmen reageert het Amerikaanse gezag met angst en ontkenning van het probleem tussen blank en zwart.

Beuys bevrijdt van een totalitair regime door kunst.

Hoewel de kunstenaar Joseph Beuys als Duitser was opgegroeid in de Hitler Jugend en deelnam als boordschutter in de Luftwaffe aan gevechten kwam hij tot het inzicht dat alleen door de verbinding met het onbekende, het transformeren van pijn door middel van kunst een weg naar verzoening mogelijk was. Kunst alleen kan de samenleving transformeren. Toon je wonden, zei Beuys. Doe je niet mooier voor. Laat je angst en gewond zijn zien en maak van daaruit contact met het onbekende.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie